Judith Boerakker
Documentaire fotografie

Ik ben Judith

 

Fotograaf, moeder van twee dochters en iemand die waarschijnlijk net iets te vaak haar camera erbij pakt omdat ik denk: dit wil ik onthouden.

 

Ik fotografeer al jaren. De eerste tijd hobbymatig, later heb ik hiervan mijn werk kunnen maken. Inmiddels werk ik al ruim 6 jaar voor mezelf als fotograaf. Wel is mijn kijk op fotografie door de jaren heen veranderd. Niet omdat ik minder van mooie foto’s ben gaan houden, maar omdat ik steeds meer ben gaan zien wat een foto eigenlijk kan betekenen.

 

Ik hoef niet meer per se de perfecte foto te maken.

Ik wil een foto maken waarvan je later denkt:

 

Ja. Dit was het.

 

De manier waarop je kindje naar je keek. Hoe klein dat handje toen nog was.

Hoe jullie huis eruitzag in die periode. Hoe je partner naast je zat.

Hoe het voelde om daar samen te zijn.

Dat zijn de dingen waar ik zelf steeds meer waarde aan ben gaan hechten.

 

Mijn eigen leven heeft daar natuurlijk ook invloed op gehad.

 

Sinds onze jongste dochter 2 jaar geleden met een aangeboren hartafwijking geboren werd, kijk ik anders naar foto’s.

 

Ik weet inmiddels hoe snel je door een periode heen kunt worden geleefd. Hoe je op sommige dagen vooral bezig bent met wat er nú moet gebeuren. En hoe je achteraf soms merkt dat je eigenlijk maar weinig echt hebt onthouden.

 

Dat heeft me niet alleen anders laten kijken naar fotografie, maar ook naar de mensen voor mijn camera.

Ik weet dat je leven niet altijd netjes en overzichtelijk is wanneer je een fotograaf belt.

 

Misschien zit je midden in een zwangerschap.

Misschien staat er een ziekenhuisopname voor de deur.

Misschien is er net iets gebeurd wat je leven op zijn kop heeft gezet.

Of misschien wil je gewoon de periode waarin jullie nu zitten niet ongemerkt voorbij laten gaan.

 

Je hoeft het niet eerst allemaal op orde te hebben.

 

Je mag komen zoals het is.

 

⸻

 

En als ik bij jullie ben?

 

Dan ben ik vooral mezelf. Ik ben op de achtergrond aanwezig en leg alles vast wat ik zie, precies zoals het op dat moment is. 

 

Ik wil juist dat je na een tijdje bijna vergeet dat ik er ben. Want daar ontstaan voor mij de mooiste beelden. Niet wanneer iedereen naar de camera kijkt, maar juist wanneer jullie lekker je ding doen.

 

Een beetje rommel vind ik niet erg. Een kind dat niet wil meewerken al helemaal niet.

En als er iets anders loopt dan gepland, dan is dat meestal juist waar het verhaal begint.

 

⸻

 

Buiten mijn camera om

 

Ik woon samen met mijn gezin in Landhorst en ben moeder van twee meiden van 2 en 4 jaar.

Mijn eigen gezin is natuurlijk een groot onderdeel van wie ik ben. Het is ook de plek waar ik iedere dag zie hoe snel de tijd gaat.

​

Misschien is dat ook waarom ik zo graag fotografeer. Omdat ik weet dat je het nu allemaal gewoon meemaakt. En dat je pas later beseft dat dit eigenlijk een hele bijzondere tijd was..

​

⸻

 

Ik ben niet de fotograaf die jullie leven mooier wil maken dan het is.

 

Ik wil het voor jullie bewaren zoals het was.

 

Met alles wat daarbij hoort.

 

Liefs,

Judith