Als je midden in een rollercoaster zit, ben je vooral bezig met doorgaan. Je staat op, doet wat nodig is en zorgt dat je kind de beste zorg krijgt die er is. De medische termen ken je inmiddels uit je hoofd. Het ziektebeeld van je kind kun je als geen ander beschrijven en je voelt het direct wanneer er iets niet klopt. 

 

Langzaam raak je gewend aan een leven dat eigenlijk helemaal niet gewoon is. Wat eerst ondenkbaar was, wordt je dagelijkse werkelijkheid. Je vindt je weg, zelfs in de chaos.

 

En juist dan denk je er vaak niet aan om foto’s te maken. Want wie wil er nu herinneringen aan een ziekenhuisbed, lange dagen wachten, zorgen en onzekerheid?

 

Maar juist deze momenten verdienen het om bewaard te blijven.

 

Juist wanneer een periode zoveel impact op je heeft, kan het later voelen alsof je er maar half bij bent geweest. Alsof je terugkijkt door een waas. Foto’s kunnen je terugbrengen naar hoe het werkelijk was. Naar de kleine momenten, de kracht, de liefde en alles wat jullie samen hebben doorstaan.